Το λιοντάρι των Δουμπιών 1937

Τα Δουμπιά είναι γνωστά στον πολύ κόσμο για την πηγή των Αγίων Αποστόλων. Η πηγή χαρακτηρισμένη ως ιαματική οξυπηγή αλκαλικών γαιών προσφέρει το ιαματικό νερό της εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ως αποτέλεσμα της ροής και των ασβεστούχων στερεών στοιχείων των υδάτων ήταν ο σχηματισμός του βράχου της φωτογραφίας. Ο συγκεκριμένος βράχος ονομάζεται από τους Δουμπιώτες "το λιοντάρι" καθώς η μορφή του μοιάζει σε ένα βαθμό με κεφάλι λιονταριού.
Απόδειξη της μακροχρόνιας ροής του νερού της πηγής στον συγκεκριμένο χώρο είναι η ενσωμάτωση στον κορμό του βράχου ρωμαϊκής κεραμικής. Ας μην ξεχνάμε πως στο χώρο δίπλα στο "λιοντάρι", που έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός, υπάρχει ο ναός των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στη θέση του οποίου ήδη από τον 1ο π.Χ. αιώνα υπήρχε ιερό του Διονύσου και των Νυμφών.
Η συγκεκριμένη φωτογραφία τραβήχτηκε στις 29 Ιουνίου 1937 ημέρα του πανηγυριού των Αγίων Αποστόλων και παραχωρήθηκε από τον Γιάννη Κανατά τον οποίο και ευχαριστούμε.

Κιζιλί (Παρθένιο) Θεσσαλονίκης ένα εγκαταλελειμμένο μουσουλμανικό χωριό

Πανοραμική άποψη μέρους του οικισμού πίσω διακρίνονται τα βουνά των Δουμπıών και του Αδάμ

Το μοναδικό πηγάδι του χωριού πλάι στο αιωνόβιο πλατάνι

Το παλιό σχολείο

Ερείπια τούρκικων σπιτιών

Το Κιζιλί είναι ένα εγκαταλελειμένο σήμερα χωριό κοντά στο Ζαγκλιβέρι. Μαζί με μια σειρά γειτονικών χωριών (Αλανλί Alanlı, Ακ Τοπράκ Ak Toprak, Ισά Ομπασί Isa Obası, Σουφλάρ Suflar, Τανρί Bερμισλί Tanrı Vermişli) αποτελούσαν τα λεγόμενα χωριά των Γιουρούκων. Στα οθωμανικά η λέξη Κιζίλ σημαίνει κόκκινο. Η ίδρυσή του τοποθετείται τον 15-16ο αιώνα από Γιουρούκους της περιοχής Βόλβης. Μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών κατοικούνταν από μουσουλμάνους. Οι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη το εγκατέλειψαν την δεκαετία του 1960 και μετοίκησαν στο Ζαγκλιβέρι.

Kızıllı müslüman terk edilmiş bir köy, οrada Υürükler yaşıyorlardı.

Οθωμανικό κτηματολόγιο του χωριού Δουμπιά 1873/Doumbia karyesinin emlak/arazı defteri

Στις 30 Απριλίου του 1873 ο υπάλληλος του κτηματολογίου Ziya μπέης επισκέφθηκε τα Δουμπιά με σκοπό την καταγραφή της ακίνητης περιουσίας του χωριού. Η ίδια διαδικασία εφαρμόστηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια του 1873 σε όλα τα χωριά της Χαλκιδικής. Για καλή μας τύχη τα βιβλία αυτής της καταγραφής σώζονται σήμερα στο Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας και είναι μέσω του διαδικτύου προσιτά στον καθένα. Η ιστορική σημασία της καταγραφής είναι ιδιαίτερη καθώς πέραν των δεδομένων που σχετίζονται με το είδος των χωραφιών (αγρών, αμπελιών, μπαχτσέδων κ.τ.λ.) παρέχονται πληροφορίες για τους κατοίκους των χωριών της Χαλκιδικής και μόνο το γεγονός ότι έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε ονόματα προγόνων μας από μια εποχή για την οποία δεν έχουμε άλλες πηγές είναι μοναδικό.

Μετά το πέρας της καταγραφής των ακινήτων δόθηκε στον αρχηγό της κάθε οικογένειας το παρακάτω έγγραφο που αποτελούσε ένα είδος τίτλου ιδιοκτησίας (ταπί) το συγκεκριμένο έγγραφο δίνει πληροφορίες για το όνομα του ιδιοκτήτη, το είδος του ακινήτου (σπίτι, αχυρώνα, αμπέλι, αγρός, τσαϊρι), την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται, την αξία του και τον τρόπο ή τον λόγο για τον οποίο εκδόθηκε το ταπί.

Το παραπάνω βιβλίο (Εσάς) των Δουμπιών, όπως βλέπουμε στις παραπάνω εικόνες υπογράφει η δημογεροντία του χωριού. Νικόλαος Βασιλείου (μετέπειτα ιερέας Παπαοικονόμου 1833-1907), Δήμος Γούτα (1820/30-1892), Αποστόλης Κυπαρίσση Μπιγηνάς (1820/30-1890), Σιμώνης Αλέξη (1830-1908), Στέριος Αθανασίου Πιπεράς (1800/10-1875), Δημητράκης Σταυρινού Ντούρτσιος (1850-1925), Θεόδωρος Μόσχου Τζημητρέας (1810/20-1875), Στεριανός Δημητράκη Πλιάκος (1810/20-1880).

Η παραπάνω εικόνα προέρχεται από το βιβλίο Γιοκλαμά του έτους 1889 από το Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας, το υπογράφουν ο Δημήτριος Γαγρίνας και ο Βασιλικός Πλιάκος

Οι τρεις παραπάνω εικόνες παρουσιάζουν δείγματα τίτλων ιδιοκτησίας από το Οθωμανικό Αρχείο Δουμπιών και χρονολογούνται από το 1861 έως τις αρχές του 20ου αιώνα

Selanığin defter hakaniye ait tapu
Doumbıa yoklama-emlak-arazι defteri

Βασίλειος Κολοκυθάς, ένας αγωνιστής του 1821 από τα Σανά Χαλκιδικής

Απόσπασμα από την κατάσταση στρατιωτών και αξιωματικών του 16ου τάγματος, 1830.

Απόσπασμα από κατάλογο στρατιωτών κ αξιωματικών που προτάθηκαν για χάλκινο αριστείο, 1836.

Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μας για την επανάσταση της Χαλκιδικής συναντούμε παραδόξως ονόματα αγωνιστών του 1821 από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο χωριό του νομού. Τα συγκεκριμένα πρόσωπα, παρόλο που παραμένουν για 190 χρόνια άγνωστα τόσο στις σελίδες των ιστορικών βιβλίων, όσο και σε εμάς τους Χαλκιδικιώτες, δεν παύουν να συγκινούν με τους αγώνες τους. Οι απλοί στρατιώτες του 1821 έθεσαν τα θεμέλια της ελευθερίας, εάν δεν υπήρχαν αυτοί, κανείς από τους μεγάλους ήρωές μας δεν θα μπορούσε να κάνει μόνος του τίποτα. Τους αξίζει λοιπόν κάθε τιμή, έστω και αν είναι κάπως αργά.

Ένας από τους παραπάνω αναφερόμενους, είναι και ο Βασίλειος Γεωργίου Κολοκυθάς. Γεννήθηκε το 1802 στα Σανά, συμμετείχε στην επανάσταση της Χαλκιδικής και μετά την καταστροφή της Κασσάνδρας κατέφυγε και αυτός στη Σκόπελο, όπου συνέχισε τους αγώνες του μαζί με τους υπόλοιπους Χαλκιδικιώτες. Μετά το πέρας του αγώνα, τοποθετήθηκε δεκανέας στο 16ο τάγμα του Γοματιανού ταγματάρχη Αποστολάρα. Το 1836 τιμήθηκε με χαλκούν αριστείο. Εγκατάσταθηκε στην Αθήνα, όπου και πιθανολογούμε ότι πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του.

Το αργυρό αριστείο του οπλαρχηγού Κωνσταντίνου Δουμπιώτη από τον Όθωνα 1836

Το έγραφο της εικόνας είναι η βεβαίωση για το αργυρό αριστείο που έλαβε ο οπλαρχηγός Κωνσταντίνος Δουμπιώτης ως ταγματάρχης το 1836. Τα αριστεία δίνονταν από τον Όθωνα σε αξιωματικούς και υπαξιωματικούς του τακτικού στρατού, αλλά και σε παλιούς αγωνιστές του 1821, σε ένδειξη αναγνώρισης των αγώνων τους για την ελευθερία.

Το συγκεκριμένο έγγραφο προέρχεται από τα Γενικά Αρχεία του κράτους.

Αγωνιστές του 1821 από Μακεδονία Γαλάτιστα και Γαλαρινό

Ένας από τους πολλούς Χαλκιδικιώτες που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους το 1821 αγωνιζόμενος για τα ιδανικά του ήταν και ο Γεώργιος Δημητρίου. Ο Γεώργιος σύμφωνα με ένα πολύ ενδιαφέρον σημείωμά του γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1794 στη Γαλάτιστα και βαπτίστηκε στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου από τον Κωνσταντίνο Ιωάννη, ο πατέρας του ήταν ιερέας και ονομαζόταν Εμμανουήλ (η μαρτυρία αυτή είναι πολύ σημαντική καθώς αποδεικνύει ότι ναός του Αγίου Νικολάου προϋπήρχε της επανάστασης στη Γαλάτιστα ).

Με τα γεγονότα του 1821, ο Γεώργιος αναγκάστηκε να φύγει με τους υπόλοιπους επαναστάτες από τη Χαλκιδική και να βρει καταφύγιο στη Σκόπελο. Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα συμμετείχε με το ιππικό υπό την οδηγία των οπλαρχηγών Χατζηχρήστου, Φαβιέρου, Γιάννη Κώστα, Καρατάσου, Χατζηπέτρου, Βλαχόπουλου και άλλων σε πολλές μάχες στη νότιο και Στερεά Ελλάδα, όπως στα Δερβενάκια, στην Κάρυστο, όπου και τραυματίστηκε και στην Τριπολιτσά . Από το 1827 έως το 1832 χρημάτισε υπό τη διοίκηση του Καλλέργη σαλπιγκτής στο ιππικό. Αργότερα υπηρέτησε στη νεοσύστατη χωροφυλακή και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Απέκτησε τρεις κόρες την Καλλιόπη, τη Μαριγώ και τη Φανιώ. Ο Γεώργιος Δημητρίου απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία μετά το 1862 στην Αθήνα.

Και ο Γαλαρινός παρ'όλο που είναι ένα από τα μικρότερα χωριά της Χαλκιδικής, έχει να παρουσιάσει τρεις γνωστούς αγωνιστές. Ο σημαντικότερος ήταν ο Δημήτριος Βασιλείου, που γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στον Γαλαρινό. Ο Δημήτριος συμμετείχε με τους υπόλοιπους Χαλκιδικιώτες στις διάφορες μάχες κατά των Οθωμανών, έχοντας μάλιστα υπό την οδηγία του μικρό σώμα 30 ανδρών, το 1823 τέθηκε υπό την οδηγία του οπλαρχηγού Κωνσταντίνου Δουμπιώτη και έλαβε μέρος στις μάχες της Μαγνησίας, το 1823 στο Τρίκερι, στην Παλαιοπαναγιά, στο Χόρτο το 1826, στην Ορμύλια και πάλι στο Τρίκερι το 1827. Με τη διοργάνωση των ταγμάτων έλαβε το βαθμό του λοχαγού και το 1832 προβιβάστηκε σε εκατόνταρχο.

Συμφωνητικό έγγραφο 1878 από Δουμπιά Χαλκιδικής

Το συγκεκριμένο έγγραφο συντάχθηκε στις 6/12/1878 στα Δουμπιά και αφορά αγοραπωλησία τεσσάρων αγρών μεταξύ των Δημητρίου Σγούρου (1810/20-1890) πωλητή και Τριαντάφυλλου Τσιουρέλα αγοραστή (1839-1925). Ως μάρτυρες υπογράφουν ο Παναγιώτης Τσιουρέλας (1846-1891), ο Δήμος Χαϊδευτού από Σανά και ο Στέριος Πιτσιόρλας (1810/20-1890). Μουχτάρης είναι ο Δήμος Κουτσός.

Στο έγγραφο επίσης μνημονεύονται ως συνορίτες των αγρών οι : Ιωάννης Διαμαντής (1840-1912), Σιμώνης Σιμώνης (1830-1910), Μόσχος Μόσχου (1820/30-1880/90), Απόστολος Μπιγηνάς (1820/30-1890), Κυπαρίσσης Μόσχου (1820/30-1912) και Θανάσης Φώτης (1820/30-1897).

Δουμπιά διοικητικά πληθυσμιακά στοιχεία 15ος-20ος αιώνας (απογραφή πληθυσμού)

Nüfus verileri

1445 : Το χωριό υπάγεται διοικητικά στο βιλαέτι του Αβρέτ Χισάρ (Γυναικόκαστρο Κιλκίς). Τη χρονιά εκείνη είχε 16 νοικοκυριά hane).

1519 : Το χωριό υπάγεται διοικητικά στον Χορτιάτη έχει 90 νοικοκυριά, 14 άγαμους müccered, 11 χήρες bive.

1527 : Το χωριό υπάγεται διοικητικά στα Σιδηροκαύσια, έχει 133 νοικοκυριά, 42 άγαμους, 18 χήρες και 1 bastina.

1567 : Το χωριό υπάγεται στα Σιδηροκαύσια, έχει 80 νοικοκυριά, 44 άγαμους, 7 χήρες.

Το 1771 πληρώνει 3100 άσπρα ως φόρο για τα κάρβουνα που παράγει.

Το 1822 μετά την επανάσταση στο χωριό από τα 18 ζευγάρια ζώων που υπήρχαν το 1821 απομένουν 5 ζευγάρια για άροση.

Το 1852 το τσιφλίκι Δουμπιά εξαγοράζεται από τους κατοίκους του και ανεξαρτητοποιείται από τον τσιφλικά του Μουσά Κιαζήμ μπέη.

Το 1852 χτίζεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής

Το 1861 υπήρχαν 29 σπίτια

Το 1890 υπήρχαν περίπου 90 οικογένειες

Το 1909 υπήρχαν 530 κάτοικοι

Το 1920 545 κάτοικοι

Το 1928 645 κάτοικοι

Το 1940 746 κάτοικοι

Το 1951 726 κάτοικο

Το 1961 754 κάτοικοι

Το 1971 782 κάτοικοι

Το 2001 587 κάτοικοι

Αγωνιστές του 1821 από Δυτική Μακεδονία

Ας γνωρίσουμε ορισμένους αγωνιστές του επανάστασης του 1821 από τη Δυτική
Μακεδονία

Σιάτιστα : Γιώργος Ρούσσος, Λιόλιος Νούσιας
Κλεπίστι (Πολυκάστανο) Κοζάνης : Γιώργος Ίτζου
Κοζάνη : Αδάμης Ευθυμίου
Βογατσικό : Αθανάσιος Καπλάνης γεννημένος το 1790, Νικόλαος Ιωάννου
Κοστάντσικο (Αυγερινός) : Γιάννης Λιόλιου, Βασίλειος Σταύρου
Πέλκα (Πελεκάνος) Κοζάνης : Δημήτριος Κώστα, Γιάννης Κώστα
Καστοριά : Καραγιάννης, Αναστάσιος Καρίτσης κατετάγη στην 7η τάξη των αξιωματικών, Δήμος Παναγιώτου, μπουλουκτσής, Ζήσης Δημητρίου, Ναούμ Νικολάου, γεννημένος το 1799, παραβρέθηκε στο Μεσολόγγι.
Μεταξά Κοζάνης : Τάσιος Μήτσου, Ιωάννης Γεωργίου, Στέργιος Μήτσου
Kάλλιανη (Αιανή) : Μανόλης Παπαζήση
Βοΐβοντίνα (Σπηλιά) Κοζάνης : Δημήτριος Γεωργίου γεννημένος το 1793
Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους

Προσωπογραφία Δουμπιών/Φωτογραφιες από Δουμπιά

Ένα μικρό βίντεο με φωτογραφίες από τα Δουμπιά

Αγωνιστές του 1821 από την Ημαθία

Ας γνωρίσουμε ορισμένους από τους αγωνιστές του 1821 που καταγόταν από την περιοχή της Ημαθίας

Aπό Νάουσα : Εμμανουήλ Πίπας γεννημένος το 1800, Τάσιος Εμμανουήλ γεννημένος το 1805, Άγγελος Ιωάννου γεννημένος το 1797, Δημήτριος Κωνσταντίνου γεννημένος το 1801, Γιώργος Κώστα γεννημένος το 1804, Δημήτριος Αγγελόπουλος κατετάγη στην 7η τάξη των αξιωματικών, Κώστας Αθανασίου υπαξιωματικός στον αγώνα, Λάζος Γεωργίου, εκατόνταρχος το 1832, Ιωάννης Μιχαήλ, υπαξιωματικός στον αγώνα, Καραμεσίνας Κων/νος και Φίλιππος, κατετάγησαν στην 7η τάξη των αξιωματικών του αγώνα, Θεοδοσίου Γεώργιος, αγωνιστής με τον Καρατάσο,ο Κώστας Γιάννη, υπερασπιστής της Ύδρας το 1824, ο Νικόλαος Τουφεξής, επίσης στην Ύδρα το 1824.
Από Τσόρνοβο (Φυτιά) Γιάννης Αθανασίου.
Από Σκυλίτσι : Νικόλαος Κωσταντίνου
Από Κούτλες (Βεργίνα) : Στάμος Κωνσταντίνου γεννημένος το 1804
Από Μπάρμπες (Βεργίνα) : Δήμος Μαργαρίτη, Κωνσταντίνος Μαργαρίτη
Από Τσερκόβιανη (Μικρή Σάντα) : Δημήτριος Λιόλιος
Από Αρκουδοχώρι (Αρκοχώρι) : Λιόλιος Σοφός γεννημένος το 1803
Από Ζερβοχώρι : Δημήτριος Σωτήρη γεννημένος το 1808
Από Νησέλι : Αθανάσιος Αργύρη γεννημένος το 1803
Από Ντραζίλοβο (Μεταμόρφωση) : Δημήτριος Κύρου γεννημένος το 1806
Από Βέροια : Σταύρος Ναούμ 1808 γεννημένος το 1808, Αλέξιος Αντωνίου γεννημένος το 1793, Βέρροιος Εμμανουήλ, λοχαγός το 1830 κατετάγη στην 4η τάξη των αξιωματικών, Νάνος Βέρροιος, έπεσε μαχόμενος στα Ψαρά το 1824, ο Τσάμης Στέργιου, υπερασπιστής της Ύδρας το 1824 .
Κόκοβα (Πολυδένδρι) : Χρήστος Δήμου γεννημένος το 1808
Από Κοπανό : Κώστας Αθανασίου γεννημένος το 1798
Από Μπόστιανη (Ριζώματα) : Καταγόταν ο μεγάλος οπλαρχηγός Αθανάσιος Συρόπουλος και όλα τα σημαντικά μέλη της οικογενείας του
Από Βόσοβο (Σφηκιά) : Αθανάσιος Νίκου
Από Περισώρι : Δημήτριος Νικολάου γεννημένος το 1788

Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονται από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους

Στρατιώτες και αγωνιστές του 1821 από Θεσσαλία - Μαγνησία υπό τον πεντακοσίαρχο Λιόλιο Ξηρολιβαδίτη σε κατάλογο του 1829

Σφραγίδα του οπλαρχηγού Γεωργίου Ζορμπάς από το Προμύρι

Σφραγίδα του οπλαρχηγού της Μιτζέλας Γώγος Καλαμίδα

Σφραγίδα του οπλαρχηγού της Ζαγοράς Μήτρος Μπασδέκης (1821)

Άλλη σφραγίδα του Μήτρου Μπασδέκη (1826)

Παρακάτω παρουσιάζονται ενδεικτικά ορισμένα από τα ονόματα των αξιωματικών και στρατιωτών από τη Μαγνησία που το 1829 υπηρετούσαν υπό τον πεντακοσίαρχο Λιόλιο Ξηρολιβαδίτη στις Θερμοπύλες της Φθιώτιδας

Από Μιτζέλα : Γεώργιος Γριζάνος (1799) εκατόνταρχος, Αποστόλης Καλαμίδας (1801) εκατόνταρχος, Αλέξης Καλαμίδα (1805) πεντηκόνταρχος
Από Μακρυνίτσα : Αγγελής Θεοδώρου (1800) πεντηκόνταρχος, Μήτρος γεωργίου (1807) στρατιώτης
Από Δράκεια : Δημήτριος Πολυμερόπουλος (1802) εικοσιπένταρχος
Από Αργαλαστή : Ευστάθιος Ντόβας (1802) δωδέκαρχος, Κωνσταντίνος Φαλκόπουλος (1806) πένταρχος, Δημήτριος Τζοβαλόπουλος (1804) στρατιώτης
Από Άγιο Γεώργιο : Κωνσταντίνος Γεωργίου (1802) εικοσιπένταρχος, Γεώργιος Ιωάννου (1793) στρατιώτης
Από Κισσό : Γεώργιος Μποτούλης (1801) στρατιώτης, Τριαντάφυλλος Γεωργίου (1803) στρατιώτης
Από Κεραμίδι : Τριαντάφυλλος Αθανασίου (1799) πένταρχος, Κωνσταντίνος Γιαννάκη (1804) στρατιώτης
Από Άγιο Λαυρέντιο : Κωνσταντίνος Χρήστου (1811) στρατιώτης
Από Ζαγορά : Γεώργιος Δημητρίου (1795) στρατιώτης, Νικολάκης Δημητρίου (1804) στρατιώτης, Ρήγας Ιωάννου λοχίας
Από Βυζίτσα : Δημήτριος Αναστασίου (1776) στρατιώτης
Από Τρίκερι : Ευστάθιος Ανδρίτσου (1784) στρατιώτης, Ιωάννης Γεωργίου (1803) στρατιώτης
Από Πλάτανο : Κωνσταντίνος Ιωάννου (1807) στρατιώτης, Γεώργιος Αλεξανδρή (1803) στρατιώτης
Από Τσαγκαράδα : Νικόλαος Φιλάρετου (1806) στρατιώτης
Από Νεοχώρι : Γιάννης Δημητρίου (1803) δωδέκαρχος,
Από Προμίρι : Ευστάθιος Ιωάννου, Κυπαρίσσης Ιωάννου στρατιώτες

Aπό Βένετο : Δημήτρης Σταμούλη (1800) στρατιώτης

Τα παραπάνω στοιχεία προέρχονατι από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους

Μητρώο αρρένων Δουμπιών

1855
Κονταργύρης Εμμανουήλ του Αργυρίου (1940)
1862
Παπαοικονόμου Βασιλικός του Νικολάου (1942)
Πλιάκος Κωνσταντίνος του Βασιλικού (1941)
Σαπουνάς Τριαντάφυλλος του Αποστόλου (1934)
1863
Κουρίδης Δημήτριος του Εμμανουήλ (1943)
Πιπεράς Βασίλειος του Αθανασίου (1936)
1865
Παπαδημητρίου Δημήτριος του Στάμου (1940)
Σγούρος Εμμανουήλ του Τάσιου (1943)
1868
Κουτσός Αθανάσιος του Μόσχου (1934)
Γκόγκος Αστέριος του Αλεξάνδρου (1940)
Κουρίδης Δημήτριος του Κωνσταντίνου (1937)
Πιτσιόρλας Νικόλαος του Γεωργίου (1941)
Σαμάνης Βασιλικός του Νικολάου (1935)
Σαπουνάς Παναγιώτης του Αποστόλου (1948)
Σιμώνης Αθανάσιος του Συμεών (1936)
Τσιουκάλας Αθανάσιος του Αγγέλου (1936)
Φώτης Θεοχάρης του Δήμου (1957)
1869
Μακρής Μελχισεδέκ του Θεοδώρου (1939)
Πλιάκος Γεωργάκης του Δημητρίου (1953)
1870
Κουτσός Δήμος του Μόσχου (1936)
Μπηγινάς Δημήτριος του Τάσιου
Παπαοικονόμου Αθανάσιος του Νικολάου (1941)
1873
Αλβανός Αστέριος του Κωνσταντίνου (1958)
Διαμαντής Διαμαντής του Χρήστου
Γκόγκος Αυγερινός του Ευαγγέλου (1938)
Μητσιάς Γεώργιος του Σαραφιανού (1930)
Παπαοικονόμου Ευάγγελος του Νικολάου (1962)
Πασχάλης Παναγιώτης του Πασχάλη (1956)
Πιπεράς Αστέριος του Εμμανουήλ (1951)
Σγούρος Βασίλειος του Τάσιου (1930)
Τσιαράπας Χρήστος του Εμμανουήλ (1957)
Τράκας Αθανάσιος του Κωνσταντίνου (1933)
Τράκας Γεώργιος του Κωνσταντίνου (1956)
Τσολάκης Δημήτριος του Γεωργίου (1963)
1874
Διαμαντής Γεώργιος του Ιωάννη (1943)
Σκονδράνης Κωνσταντίνος του Γεωργίου
Τσιουρέλας Αθανάσιος του Παναγιώτη (1942)
1875

Αλβανός Χρήστος του Αδάμου(1956)

Διαμαντής Αθανάσιος του Χρήστου (1945)

Αλβανός Αθανάσιος του Κωνσταντίνου

1876

Γεραντζής Κωνσταντίνος του Αγγέλου (1957)

Καραντάκης Παναγιώτης του Αθανασίου (1969)

Μπηγινάς Αθανάσιος του Τάσιου (1964)

Πλιάκος Αστέριος του Τριανταφύλλου (1959)

Τράκας Δημήτριος του Κωνσταντίνου (1962)

1877

Αλβανός Ευάγγελος του Κωνσταντίνου (1958)

Τσιουρέλας Δημήτριος του Τριανταφύλλου

1880

Αστεριάδης Αθανάσιος του Αστερίου

Κυπαρίσσης Γεώργιος του Βασιλικού (1940)

Κονταργύρης Γεώργιος του Εμμανουήλ (1939)

Πιπεράς Γρηγόριος του Εμμανουήλ (1960)

Πιτσιόρλας Αθανάσιος του Βασιλείου (1952)

Άδεια γάμου μητρόπολης Ιερισσού-Αγίου Όρους κ Αρδαμερίου 1906 και 1920

Γάμος στα Δουμπιά 1969

Πρόεδροι κοινότητας Δουμπιών 19ος-20ος αιώνας

1888 Τσιουρέλας Ιωάννης Γεωργάκη
1890 Τσιουρέλας Ευάγγελος Γεωργάκη
1891 Κυπαρίσσης Νικόλαος
1894 Τσιουρέλας Ευάγγελος
1896 Τσιουρέλας Αργύρης Γεωργάκη
1903 Διαμαντής Χρήστος
1905 Σγούρος Εμμανουήλ Τάσιου
1907 Τσιουρέλας Τριαντάφυλλος
1924 Τσιουρέλας Αθανάσιος Παναγιώτη
1931 Μπαΐρας Αθανάσιος
1932 Τράκας Γεώργιος
1933 Δημήτριος Σγούρος
1934 Παπαδημητρίου Αστέριος
1935 Τσιουκάλας Θεμιστοκλής
1936 Σαπουνάς Χρήστος
1937 Πλιάκος Δημήτριος του Κωνσταντίνου
1938-1941 Παπαδημητρίου Αστέριος
1945 Αστεριάδης Ηρακλής
1946 Τσιαράπας Ηρακλής
1948 Γεραντζής Διαμαντής
1949-52 Αστεριάδης Αστέριος
1952-62 Μητσιάς Μιλτιάδης
1962-64 Μπαμπάλας Σαραφιανός
1964-72 Πιπεράς Αστέριος
1972-74 Πλιάκος Κωνσταντίνος
1974-75 Ρούβαλης Σπύρος
1975-78 Πασχάλης Παναγιώτης
1979-82 Παπάς Στεργιανός
1983-90 Πλιάκος Αστέριος